Τρίτη 17 Σεπτεμβρίου 2013

Διαμαρτυρία

Αγαπητές και αγαπητοί
Με το παρόν μήνυμα ο Σύνδεσμος Φιλολόγων ν. Λάρισας θα ήθελε να ευαισθητοποιήσει τα μέλη του πάνω σε ένα σημαντικό ζήτημα που προέκυψε τις τελευταίες μέρες και αφορά πολλούς/ές συναδέλφους της ειδικότητάς μας και πιθανόν πολύ σύντομα κι εμάς τους/τις ίδιους/ες.
Με βάση πρόσφατη απόφαση του Υπουργείου Παιδείας αφαιρούνται από τους φιλολόγους μαθήματα, όπως αυτό της Ιστορίας, τα οποία έχουν διδαχθεί στα ειδικά τμήματα των πανεπιστημιακών σχολών και ανατίθενται σε εκπαιδευτικούς που δεν έχουν λάβει την ανάλογη εξειδίκευση. Έτσι λοιπόν έχει κατ’ αρχάς ξεκινήσει ήδη μια διαδικασία κατά την οποία η διοίκηση για να πετύχει τους σκοπούς της θέτει τους εκπαιδευτικούς τον έναν απέναντι στον άλλο, στην περίπτωσή τους, τους φιλολόγους απέναντι στους κοινωνιολόγους, θεολόγους και εκπαιδευτικούς ξένων γλωσσών.
Έτσι οι θιγόμενοι συνάδελφοι διαμαρτύρονται στο ΠΥΣΔΕ Λάρισας και ζητάνε να σταματήσει η διαδικασία λήψης αποφάσεων τοποθέτησης των καθηγητών στα σχολεία μέχρι να γίνει σαφές και να διευκρινιστεί από το Υπουργείο με ποια λογική συνέταξε το κείμενο της Υπουργικής απόφασης στο οποίο αναφέρει: «Η Β’ ανάθεση του μαθήματος της Ιστορίας γίνεται στους εκπαιδευτικούς των κλάδων ΠΕ10, ΠΕ13 (ΠΕ05, ΠΕ06, ΠΕ07 για το σχολικό έτος 2013-14) μόνο εφόσον οι εκπαιδευτικοί ΠΕΟ2 έχουν συμπληρώσει το ωράριό τους με μαθήματα πρώτης ανάθεσης στο σχολείο ή στα σχολεία που έχουν τοποθετηθεί». Με βάση την παραπάνω άδικη και παράλογη ρύθμιση πλήθος φιλολόγων έχουν βρεθεί «στη διάθεση του ΠΥΣΔΕ» Λάρισας, ενώ οι ίδιοι είχαν οργανική θέση και την έχασαν χωρίς δική τους υπαιτιότητα.
Ενώνοντας τη φωνή μας με τη δική τους διαμαρτυρόμαστε έντονα για το γεγονός ότι στο Νομό Λάρισας τόσοι φιλόλογοι βρέθηκαν με άδικο και παράλογο τρόπο στη διάθεση του ΠΥΣΔΕ, χωρίς να υποψιάζονται τις διαθέσεις της διοίκησης, με τη διαθεσιμότητα να κρέμεται ως απειλή πάνω από τα κεφάλια τους.

Κυριακή 8 Σεπτεμβρίου 2013

2ο Διεθνές Συνέδριο Προφορικής Ιστορίας

Η μνήμη αφηγείται την πόλη… 

Προφορικές μαρτυρίες για το παρελθόν και το παρόν του αστικού χώρου
Αθήνα, 6-8 Μαρτίου 2014
Αμφιθέατρο «Άλκης Αργυριάδης»
Κεντρικό κτίριο Πανεπιστημίου Αθηνών, Προπύλαια
Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας ΕΚΠΑ - Ένωση Προφορικής Ιστορίας (Ε.Π.Ι.)

Πώς θυμούνται οι άνθρωποι τις πόλεις; Πώς διαμορφώνει ο αστικός χώρος τις ατομικές και τις συλλογικές ιστορίες ζωής; Τι είδους εικόνες της πόλης δημιουργεί η διαδικασία της μνήμης; Η σχέση ανάμεσα στη μνήμη και την πόλη έχει γίνει αντικείμενο πραγμάτευσης από την ιστορία και τις κοινωνικές επιστήμες. Στα Κοινωνικά πλαίσια της μνήμης ο Maurice Halbwachs, στους εμβληματικούς Τόπους της μνήμης ο Πιέρ Νορά, στα Θέατρα της μνήμης ο Ράφαελ Σάμιουελ, υπήρξαν πρωτοπόροι στο να αντιληφθούν ότι η συλλογική μνήμη απορρέει από ένα χωρικό πλαίσιο. Δεν είναι, άλλωστε, τα μνημεία μέσα στο αστικό τοπίο εκείνα που φτιάχνουν μια συμβολική γεωγραφία των πόλεων; Που καλούν κατοίκους και επισκέπτες να πάρουν μέρος σε συγκεκριμένες επιτελέσεις του παρελθόντος;
Η πόλη έχει αποτελέσει και συνεχίζει να αποτελεί ένα κατεξοχήν πεδίο για την παρατήρηση και τη μελέτη των ιστορικών αλλαγών. Στο πλαίσιο αυτό, έχει γίνει αντιληπτή και ως παράδειγμα διερεύνησης της κυβερνητικότητας ως σύγχρονης μορφής διακυβέρνησης από το 19ο αιώνα και έπειτα: η πόλη αποτέλεσε το επίκεντρο του ενδιαφέροντος των κυβερνώντων σε σχέση με τους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσαν να κυβερνηθούν οι καινούριες κοινωνίες στις μητροπόλεις και στις αποικίες τους. Ο σχεδιασμός των πόλεων, το πώς γνωρίζει κανείς την πόλη και ζει σε αυτήν, οι ατομικές και ομαδικές εμπειρίες της πόλης και οι διαφορετικές μορφές ταυτότητας που συνδέθηκαν με τις εμπειρίες αυτές, αποτέλεσαν συστατικά της σύγχρονης αστικής διακυβέρνησης εξίσου σημαντικά με τις τεχνικές της πειθάρχησης και της αστυνόμευσης. Συγχρόνως, έχει παρατηρηθεί πως οι αστικές πρακτικές και οι χωρικές αναπαραστάσεις που συγκροτούν το τοπίο της πόλης μπορούν να υπογραμμίζουν είτε τη συνέχεια και την επικοινωνία στο εσωτερικό της είτε το διαχωρισμό και τα σύνορα –πολιτισμικά, οικονομικά, ταξικά-, αναδεικνύοντας ποικίλες εκδοχές ταυτότητας που διατρέχουν την καθημερινή ζωή και τη βιογραφία των πόλεων στο πλαίσιο διαφορετικών ιστορικών συγκυριών. Η ποικιλομορφία και οι μετατοπίσεις των πρακτικών και των ταυτίσεων καταγράφουν ενίοτε διαφορετικές εκδοχές της ίδιας πόλης, τις πόλεις μέσα στην πόλη, καθιστώντας τις εννοιολογήσεις του αστικού χώρου σε μεταφορές για την κοινωνική αλλαγή.      
Ως πολιτισμικά προσδιορισμένη σήμανση του χώρου, η πόλη παράγεται μέσα από υλικές και συμβολικές διαδικασίες, εκ των οποίων η μνήμη είναι εξόχως σημαντική. Το συνέδριο θα θέσει ως κεντρικό διακύβευμα την από τα κάτω οπτική της σχέσης ανάμεσα στην πόλη και τη μνήμη, όπως αυτή εκφράζεται στις προφορικές μαρτυρίες. Επικεντρώνεται, δηλαδή, στην πόλη ως άξονα που οργανώνει την προφορική μαρτυρία. Η πόλη αποτελεί βεβαίως πεδίο και αντικείμενο της μνήμης• όμως δεν θα γίνει αντιληπτή απλώς ως ο τόπος που λαμβάνουν χώρα τα γεγονότα, ως ένας παθητικός διάκοσμος για τη ροή του ιστορικού και του αφηγηματικού χρόνου. Μας ενδιαφέρει να διερευνήσουμε πώς η αφήγηση για την πόλη οργανώνει την αφήγηση της ιστορίας του εαυτού. Πώς η μνήμη επιλέγει και διαμεσολαβεί την εμπειρία της πόλης, τι αποσιωπά, πώς διαχειρίζεται το τραυματικό και το καθημερινό. Με ποιον τρόπο αλληλεπιδρούν το παρελθόν, το παρόν και η αίσθηση του μέλλοντος στη μνημονική συγκρότηση της πόλης. Ποιες είναι οι πιθανές διαφοροποιήσεις στις φάσεις της εγγραφής, της επεξεργασίας και της αφήγησης των αστικών αναμνήσεων και τι είδους νοήματα παράγουν τέτοιες διαφοροποιήσεις. Ποιες, ακόμα, είναι οι συγκλίσεις και οι αποκλίσεις ανάμεσα στην ατομική και τη συλλογική μνήμη, καθώς και η συμμόρφωση ή η αντίσταση που η κοινωνική μνήμη επιδεικνύει ως προς τα ηγεμονικά αφηγήματα του αστικού χώρου.
Θα εστιάσουμε σε μαρτυρίες που έχουν επίκεντρο τον αστικό χώρο και αρθρώνονται γύρω από τους παρακάτω ενδεικτικούς άξονες:

  • Πώς ο θεσμικός λόγος και η κοινωνική μνήμη της πόλης διαπλέκονται με την ατομική βίωση της πόλης; Πώς συγκροτούνται συλλογικότητες και πολιτικές ταυτότητες μέσα από τους μνημονικούς τόπους της πόλης;
  • Τι είδους αναπαραστάσεις συγκροτεί η αφήγηση της πόλης; Πώς αναδεικνύουν τις κοινωνικές, έμφυλες και «φυλετικές» ανισότητες; 
  • Με ποιους τρόπους σηματοδοτεί η πόλη την παιδική και τη νεανική ηλικία μέσα από εμπειρίες, όπως το σχολείο, τα παιγνίδια, τα στέκια, οι συμμορίες, οι ομάδες των φιλάθλων, οι νεανικές οργανώσεις;
  • Τι είδους ταυτότητες συγκροτεί η μνήμη της πόλης; Η προφορική μαρτυρία ξαναγράφει την ιστορία. Πώς διαπλέκονται οι λόγοι για τον «άλλο» και οι λόγοι του μίσους με την ατομική βίωση της πόλης και πώς ξαναγράφουν την ιστορία της δημιουργίας της  πόλης, του ποιος εμπερικλείεται και ποιος αποκλείεται από την πόλη; Πώς η μνήμη της συνάντησης των σωμάτων στην πόλη και η διασταύρωση διαφορετικών σωμάτων συγκροτούν την ταυτότητα του υποκειμένου;
  • Ποιοι είναι οι «άλλοι» στην πόλη, τι μνήμες κουβαλάν μαζί τους, τι μνήμες συναντούν στο νέο τόπο εγκατάστασης, πώς η συνάντηση αυτή επιδρά στα παλιότερα στρώματα της μνήμης;
  • Οι μορφές της συναισθηματικής, ερωτικής και προσωπικής βίωσης στο δημόσιο πεδίο δεν έχουν αποτελέσει αντικείμενο ιστορικής διερεύνησης. Ποιες είναι οι δημόσιες αφηγήσεις ή αντι-αφηγήσεις που παράγουν; 
  • Πώς βιώνεται η πόλη ως πεδίο και ως αντικείμενο της μνήμης; 
  • Ποιες πρακτικές οριοθετούν το χώρο της πόλης; Ποιο ρόλο παίζουν η κινητικότητα εντός, από και προς την πόλη, οι γειτονιές, οι ιεροί χώροι μέσα στην πόλη, τα κτίρια και οι «βιογραφίες» τους και πώς αλλάζουν στο χρόνο οι σχετικές σημασιοδοτήσεις;
  • Πώς επιδρούν οι εποχές ή οι στιγμές κρίσης στις πόλεις; Κρίσεις όπως, για παράδειγμα, η δεκαετία του 1940, η εγκατάσταση προσφύγων, η σημερινή οικονομική κρίση, φυσικές καταστροφές; Ενεργοποιούν και με ποιους τρόπους αυτές οι συγκυρίες μνήμες παλιότερων εποχών ή/και το αντίστροφο;

Οι ενδιαφερόμενες και οι ενδιαφερόμενοι να συμμετάσχουν στο συνέδριο θα πρέπει να αποστείλουν τον τίτλο και μία περίληψη (150-200 λέξεων) της προτεινόμενης ανακοίνωσης μέχρι τις 15 Οκτωβρίου στις ακόλουθες ηλεκτρονικές διευθύνσεις:
dlamprop@arch.uoa.gr
rvboe@yahoo.gr

Η οργανωτική επιτροπή του συνεδρίου
Τασούλα Βερβενιώτη
Δήμητρα Λαμπροπούλου
Αντώνης Λιάκος
Κωνσταντίνα Μπάδα
Ρίκη Βαν Μπούσχοτεν
Ειρήνη Νάκου
Γιώργος Τσιώλης
Ποθητή Χαντζαρούλα

-----
Η Ένωση Προφορικής Ιστορίας ιδρύθηκε στις 27 Μαΐου 2012 στη διάρκεια του Α’ Συνεδρίου Προφορικής Ιστορίας που διεξήχθη στο Βόλο. Eκλέχθηκε επταμελές προσωρινό Διοικητικό Συμβούλιο αποτελούμενο από τη Ρίκη Βαν Μπούσχοτεν (πρόεδρος), Κωνσταντίνα Μπάδα (γραμματέας) Τασούλα Βερβενιώτη (αντιπρόεδρος), Ειρήνη Νάκου (ταμίας), Ποθητή Χαντζαρούλα, Γιώργος Τσιώλης και Ελεονόρα Σκουτέρη-Διδασκάλου (μέλη) και Δήμητρα Λαμπροπούλου και Ευτυχία Βουτυρά (αναπληρωματικά μέλη) . Η ίδρυση της Ένωσης εγκρίθηκε από το Πρωτοδικείο Βόλου το Μάρτιο 2013. Στη διάρκεια του Β΄ Συνεδρίου που θα γίνει στην Αθήνα 6-8 Μαρτίου 2014 θα γίνει εγγραφή μελών και θα πραγματοποιηθεί η πρώτη Γενική Συνέλευση με απολογισμό δραστηριότητας του απερχόμενου ΔΣ και εκλογή νέου ΔΣ με διετή θητεία. Σύμφωνα με το καταστατικό, οι υποψηφιότητες για το νέο ΔΣ πρέπει να υποβληθούν εγγράφως τουλάχιστο δύο μέρες πριν από τη Γενική Συνέλευση της 8ης Μαρτίου. Οι εν λόγω υποψηφιότητες μπορούν να αποσταλούν στην ηλεκτρονική διεύθυνση rvboe@yahoo.gr.

Παρασκευή 5 Ιουλίου 2013

Ψήφισμα του Συνδέσμου Φιλολόγων ν. Λάρισας


Ο Σύνδεσμος Φιλολόγων ν. Λάρισας εκφράζει την έντονη ανησυχία του για τη συστηματική πολιτική ανάθεσης των φιλολογικών διδακτικών ωρών σε άλλες ειδικότητες από τους αρμόδιους φορείς του Υπουργείου Παιδείας, η οποία παρατηρείται όλο και πιο συχνά τα τελευταία χρόνια.
Εκείνο που μας ανησυχεί και μας προβληματίζει είναι το γεγονός ότι οι πρακτικές αυτές εφαρμόζονται με κριτήρια αποκλειστικώς «λογιστικά» και «εργαλειακά» (κάλυψη ωραρίου για συναδέλφους άλλων ειδικοτήτων). Αυτό σημαίνει ότι τα κατεξοχήν κριτήρια για την ανάθεση της διδασκαλίας των μαθημάτων που επιβάλλεται να είναι επιστημονικού και παιδαγωγικού χαρακτήρα, υποβαθμίζονται και αναιρούνται, ώστε να ικανοποιηθούν σκοπιμότητες άσχετες με το διδακτικό έργο.
Εκφράζουμε επίσης την ενόχλησή μας για το γεγονός ότι η δημιουργηθείσα κατάσταση προκαλεί φαινόμενα «κανιβαλισμού» μεταξύ των ειδικοτήτων των εκπαιδευτικών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Με απόλυτο σεβασμό στην επιστημονική κατάρτιση συναδέλφων άλλων ειδικοτήτων, θεωρούμε πως είμαστε οι πλέον ειδικοί και επαρκέστερα καταρτισμένοι να διδάξουμε τα μαθήματα της πρώτης μας ανάθεσης και διεκδικούμε την προστασία του επιστημονικού μας κύρους, καθώς και την ποιότητα των παρεχόμενων γνώσεων στα φιλολογικά μαθήματα.
Θυμίζουμε ότι πολλοί από τους υπηρετούντες φιλολόγους έχουν αποφοιτήσει από τμήματα Ιστορίας και Αρχαιολογίας, αρκετοί έχουν ειδικά μεταπτυχιακά διπλώματα Ιστορίας και Αρχαιολογίας, διαγωνίστηκαν στη διδακτική της Ιστορίας για να διοριστούν μέσω ΑΣΕΠ και επιπλέον επιμορφώθηκαν στο αντικείμενο αυτό μέσα από ποικίλα προγράμματα (ΠΕΚ, Τ.Π.Ε Β’ επιπέδου, Μείζον Πρόγραμμα Επιμόρφωσης κ.λπ.). Ως εκ τούτου τονίζουμε ότι η καλλιέργεια της ιστορικής σκέψης των μαθητών, απαιτεί εκπαιδευτικούς με πλούσιο διδακτικό υπόβαθρο στο πεδίο αυτό, οι οποίοι θα βοηθήσουν τους εκπαιδευόμενους να κατανοήσουν τις πολύπλευρες όψεις των ιστορικών και κοινωνικών φαινομένων και τελικά να διαμορφώσουν κριτική ιστορική σκέψη.
Πιστεύουμε ότι πρώτη και βασικότερη προτεραιότητα των αρμόδιων εκπαιδευτικών φορέων για το μάθημα της Ιστορίας, πρέπει να είναι η επιμορφωτική υποστήριξη των φιλολόγων να διδάξουν με στόχους:

  • Η διδασκαλία να απελευθερωθεί  από  τα δεσμά  της  μετωπικής  αφήγησης  και  της  μηχανικής  αποστήθισης 
  • Να δοθεί έμφαση όχι στην απομνημόνευση πληροφοριών αλλά στην ιστορική κατανόηση. 
  • Να αξιοποιούνται ιστορικές πηγές (γραπτές, οπτικές, ηχητικές κ.λπ.), κυρίως πρωτογενείς. 
  • Να βοηθηθούν τα παιδιά να αποκτήσουν καλύτερη αντίληψη του ιστορικού χρόνου και χώρου, απαλλασσόμενα από την καταδυνάστευση και  τον  αφηρημένο  χαρακτήρα  του  ιστορικού  λόγου.

Κάθε ρύθμιση που αποβλέπει στην τακτοποίηση λογιστικών ζητημάτων τα οποία και κατασκευάζει ως μείζονα ζητήματα για την εκπαίδευση, συναντά τις εντονότατες αντιρρήσεις μας και μας αναγκάζει να τονίσουμε τον αναποτελεσματικό και επικίνδυνο χαρακτήρα της. Τέτοιου είδους διεκπεραιωτικές «λύσεις» μακροπρόθεσμα δεν εξυπηρετούν κανένα, τουναντίον υποβαθμίζουν τη σημασία του να συμβαδίσουμε με τα σύγχρονα επιστημονικά και παιδαγωγικά ζητούμενα για τα φιλολογικά μαθήματα.
Ο Σύνδεσμος Φιλολόγων . Λάρισας  – συνεπής και σε προηγούμενες διαμαρτυρίες του – συντάσσεται με τις αντιδράσεις της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων, των τμημάτων Ιστορίας και Αρχαιολογίας των Φιλοσοφικών Σχολών της χώρας και άλλων Συνδέσμων και Επιστημονικών Ενώσεων και προωθεί το παρόν ψήφισμα διαμαρτυρίας σε συνδικαλιστικούς, διοικητικούς και επιστημονικούς φορείς.


Το Δ. Σ. του Συνδέσμου Φιλολόγων ν. Λάρισας

Πέμπτη 13 Ιουνίου 2013

Παρουσίαση βιβλίου κ. Αθανασίας Χατζηζήση

Ο Σύνδεσμος Φιλόλογων του νομού Λάρισας
σε συνεργασία με την «Ήρα Εκδοτική»
σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου της
Αθανασίας Χατζηζήση,
«Παραμυθοϊστορίες για γονείς και παιδιά»
την Τρίτη 18 Ιουνίου 2013 και ώρα 7 μμ
στο Φρούριο, στην πόλη της Λάρισας.
την εκδήλωση θα συντονίσει η κα Νταβαρούκα Στέλλα, φιλόλογος.
Το βιβλίο θα παρουσιάσουν η κα Νταβαρούκα Στέλλα,
η κα Μαρία Μαλέτσικα, καθηγήτρια γερμανικής φιλολογίας,
η κα Σέβη Χατζοπούλου, ψυχολόγος gestalt,
και η κα Αλέκα Μούχτη, δασκάλα.


Τρίτη 21 Μαΐου 2013

Έβδομη συνάντηση μαθημάτων Αρχαίας Ελληνικής Σκέψης

Την Πέμπτη 30  Μαΐου και ώρα 20.00 μ.μ. στα πλαίσια των «Μαθημάτων αρχαίας ελληνικής σκέψης», θα γίνει η έβδομη διάλεξη με ομιλήτρια την κ. Πηνελόπη Τζιώκα και θέμα

«Ο Χρόνος και η Διαλεκτική στον Ηράκλειτο».
Τα μαθήματα διεξάγονται στον χώρο του βιβλιοπωλείου Γνώση, Ανθίμου Γαζή 21, σε συνεργασία με τον Σύνδεσμο Φιλολόγων ν. Λάρισας και την συνδρομή του περιοδικού «Φιλοσοφείν».

Σύντομο Βιογραφικό Σημείωμα
Η Πηνελόπη Τζιώκα Ευαγγέλου είναι φιλόλογος, πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ. Παρακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Τμήμα Φιλοσοφικών Σπουδών του ΑΠΘ και εκπόνησε διδακτορική διατριβή στο γνωστικό αντικείμενο της Φιλοσοφίας ως υπότροφος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (ΙΚΥ) υπό την επιστημονική εποπτεία του καθηγητή Αύγουστου Μπαγιόνα.  Εργάστηκε ως φιλόλογος επί σειρά ετών στη δημόσια δευτεροβάθμια εκπαίδευση και από το 2007 είναι σχολική σύμβουλος φιλολόγων. Επίσης είναι επιμορφώτρια από το 1988 στη ΣΕΛΜΕΘ και στη συνέχεια στα ΠΕΚ Θεσσαλονίκης. Παράλληλα δίδαξε από το 2003 έως το 2009 φιλοσοφικά κείμενα στο Τμήμα Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής του ΑΠΘ ως ειδική επιστήμων. Συμμετείχε σε πλήθος επιμορφωτικών προγραμμάτων, σεμιναρίων και συνεδρίων με εισηγήσεις. Μεταξύ των άλλων μετέφρασε τα Πολιτικά του Αριστοτέλη στις εκδόσεις “Ζήτρος” και έχει δημοσιεύσει πλήθος εργασιών φιλολογικού και φιλοσοφικού ενδιαφέροντος σε έγκυρα περιοδικά. Είναι έγγαμη και μητέρα δύο παιδιών.

Περίληψη
Ο Χρόνος  και η Διαλεκτική στον Ηράκλειτο
Ο Ηράκλειτος (περίπου 500 π.Χ.) συνιστά μια ιδιαιτερότητα στον παγκόσμιο φιλοσοφικό χάρτη. Είναι ο στοχαστής με το ελάχιστο σωζόμενο έργο και μάλιστα έμμεσα στα έργα μελετητών του και με τη μεγαλύτερη ίσως και διαρκέστερη ζωντανή παρουσία στη φιλοσοφική σκέψη ως σήμερα. Ο κρυπτικός και συνάμα αποκαλυπτικός λόγος του εισηγείται εκείνη τη διαλεκτική αντίληψη σύμφωνα με την οποία η αντίθεση των πραγμάτων ενέχει δυνάμει και την προοπτική σύνδεσής τους. Το ταυτόσημο συντηρείται μέσα στο ετερόσημο για να παραχθεί ένα είδος αρμονίας δημιουργικού δυναμισμού. Στην ηρακλειτική διαλεκτική το  γίγνεσθαι ενεργοποιείται ως ενέχον το ον και το μη ον τα οποία υπάρχουν και ταυτίζονται κατά τη λογική του κοίλου και του κυρτού. Σε μια τέτοια διαλεκτική αντίληψη για τον κόσμο όπου λείπει ο αναγωγισμός και η αλήθεια εκδηλώνεται ως αποκάλυψη της διάρκειας των πραγμάτων, ο χρόνος αποκτά ιδιαίτερη σημασία στον στοχασμό του Ηράκλειτου: “Αἰὼν παῖς ἐστι παίζων, πεττεύων• παιδὸς ἡ βασιληίη” ( DK B52).  Ως τελετουργικό δρώμενο στον συμπαντικό κύκλο και ως διατεταγμένη κίνηση με μέτρο, πέρατα και περιοδικότητα ο χρόνος συνιστά οπωσδήποτε μια μορφή εξουσίας που μοιράζεται ανάμεσα στη νομοτέλεια της φύσης και στη διαρκώς ανανεούμενη έκφανση της ανθρώπινης ζωής ως βούλησης και ενέργειας.