Τρίτη, 12 Μαΐου 2015

Σχετικά με την αφαίρεση μίας διδακτικής ώρας από την Λογοτεχνία του Λυκείου


Όταν διακηρύττεις την ελπίδα, όλοι νομίζουν πως κάτι νέο θα γεννηθεί. Όσοι μάλιστα επενδύουν στην παιδεία περιμένουν ότι η Εκπαίδευση θα αλλάξει, θα προσανατολιστεί επιτέλους και προς τις καρδιές των μαθητών. Μόνο που η Εκπαίδευση δεν αλλάζει διώχνοντας μαθήματα και φέρνοντας άλλα στο πρόγραμμα σπουδών. Δεν υπόσχονται ελπίδα ανανέωσης για μια Εκπαίδευση που στοχεύει στην ανθρωπιστική παιδεία οι αντικαταστάσεις.. Και πώς να αντικαταστήσεις τη Λογοτεχνία; Τι θα βάλεις στη θέση της φαντασίας; Μπορείς χωρίς τη λογοτεχνία να δείξεις στο νέο άνθρωπο τον άπιαστο κόσμο του ονείρου; Έπειτα πώς θα χωρέσουν στο ελληνικό σχολείο με τη μείωση των ωρών διδασκαλίας ο Ρίτσος και ο Αναγνωστάκης, ο Μπρεχτ και ο Καζαντζάκης; Και τι θα απογίνει χωρίς τις φωνές τους το αύριο;  Οι αγώνες και ο ανθρωπισμός, η δημοκρατία και η συμφιλίωση, η δικαιοσύνη και η ελευθερία είναι εκεί στον κόσμο της Λογοτεχνίας που με εικόνες και ομορφιά πλάθει αυτό που θα μπορούσε να έρθει περνώντας μέσα από τις καρδιές και το μυαλό των νέων.  Το ταξίδι στον  κόσμο των Λογοτεχνικών κειμένων μέσα από τη διδασκαλία είναι πρόκληση  του νου, να διανοηθεί τα νοήματα, να ανακαλύψει τα βαθύτερα μηνύματα, να συμπληρώσει τις ιδέες, να
φανταστεί, να αναπλάσει, να διαπιστώσει ότι ο λόγος των συγγραφέων
χτίζει με λέξεις ολόκληρους κόσμους  γερούς και ακλόνητους που έμειναν όρθιοι ακόμη κι όταν γύρω τους όλα γκρεμίστηκαν, γιατί αυτό κάνει η διδασκαλία της λογοτεχνίας, ασκεί κριτικά το νου αγγίζοντας ταυτόχρονα τις καρδιές των μαθητών.
Αλλά ανεπαισθήτως υψώθηκαν τα τείχη γύρω της, τόσο γρήγορα, τόσο απότομα, μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο. Έτσι η ελπίδα μετατράπηκε σε οργή και αγανάκτηση για το φιλολογικό κόσμο, γιατί εντελώς αιφνιδιαστικά, σαν να μην άλλαξε τίποτα στο πολιτικό σκηνικό, ερήμην της φιλολογικής κοινότητας, κλονίστηκαν βάναυσα τα θεμέλια της ανθρωπιστικής παιδείας με τη μείωση των ωρών διδασκαλίας της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας.
Φαίνεται ότι τα συντεχνιακά συμφέροντα εξακολουθούν να καθορίζουν το Πρόγραμμα Σπουδών στη χώρα μας. Όποιος τελικά ασκεί πίεση στους ιθύνοντες επιβάλλει εκείνες τις αλλαγές στην Εκπαίδευση που τον συμφέρουν. Αυτό όμως δεν προμηνύει τις προοδευτικές εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις που επαγγέλλεται η νέα ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας και προσδοκά ο εκπαιδευτικός κόσμος. Η δύναμη της Λογοτεχνίας είναι το όπλο  για να πετύχουμε πραγματικές ανατροπές στις συνειδήσεις των νέων περισσότερο από ό,τι  δύνανται οι κοινωνιολογικές προσεγγίσεις. Γιατί, όπως οι στίχοι του Ρίτσου φανερώνουν για τους ποιητές:
«Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε
για να ξεχωρίσουμε, αδελφέ μου,
απ’ τον κόσμο.
Εμείς τραγουδάμε
για να σμίξουμε τον κόσμο».
Η πολυπληθής λοιπόν φιλολογική κοινότητα θα αγωνιστεί  δυναμικά για τη διατήρηση και την ενίσχυση του μαθήματος της Λογοτεχνίας, γιατί δεν μπορεί να αψηφήσει  την ανάγκη των νέων για λίγο ουρανό. Είναι το χρέος μας :να μην αφήσουμε να σβήσει το φως των αστεριών, να ελέγχουμε μη σβήσουν στο ελληνικό σχολείο οι ανθρωπιστικές αξίες και τα υψηλά ιδανικά που άφθαρτες υπάρχουν διαχρονικά στα λογοτεχνικά κείμενα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.